Świąteczna karuzela rozkręciła się na dobre, ba właściwie jest prawie u swego apogeum – krótkiego; i bardzo często wydającego mi się zupełnie nie proporcjonalnym do ilości obrotów wykonywanych na minutę. Ale kręcę się razem z nią. Moje dylemat między łososiem „half price” albo karpiem na zamówienie. Na pewno zrobimy jak zwykle uszka w barszczu i śledzie z cebulą. Potem ugotuje warzywa na sałatkę. Ubiorę choinkę gdy one tymczasem ostygną; pokroje i wymieszam z majonezem oglądając w telewizji „Przyjaciół” po raz enty. Na wigilijnym stole będę miał dwanaście potraw, a indyka w Boże Narodzenie. Do „mince pie” wciąż się przekonuje.

Za oknem szaro, ponuro i do domu daleko. W kinie filmy apokaliptyczne. W kalendarzu listopad się zbliża, śmierć i martyrologia czai się zza węgła. Dni coraz krótsze, światła coraz mniej. Dżdżysta pogoda przenika całe serce, całą duszę i każdą myśl. Przeczytałem notkę, że nowy ksiądz w nasze strony przyjechał. Pomyślałem, pogadam z duszpastrzem.

Rację ma ten kto twierdzi, że inwestycja w zakup własnego przysłowiowego M3 jest dobrą lokatą. 100% racji, można to potwierdzić na wielu przykładach. Wielu polskich emigrantów przybyłych kilka lat temu do Wielkiej Brytanii zadomowiło się na tyle, aby podjąć decyzję o założeniu tu rodziny, a co idzie w parze zakupie własnego mieszkania. Dobrym przykładem jest Pan Karol:

Historia skradziona, postacie fikcyjne, bez imion w dodatku. Oni siedzieli w Fire House, we dwóch przy piwie. One stały nie opodal sącząc drinki z długich szklanek. Były trzy, wtłoczone w ściśniętym półokręgu rozglądały się na lewo prawo kurczowo trzymając słomki. Kilka razy, przez ramie szerokim aczkolwiek precyzyjne od stop do głowy, omietli je wzrokiem. Dziewczęta zachichotały. Od słowa do słowa słowiański vibre chwycił i kiedy jeden kolega na siku, drugi koleżanki do stołu zaprosił.

Robienie zakupów czyli shopping w supermarketach uchodzi wśród rodowitej populacji za swoistego rodzaju ceremoniał. Chcąc czy nie chcąc musisz go zrozumieć i sam zaadoptować.