Osobiście nie znam żadnego Andrzeja. Ale wszyscy wiemy, że to nie jest wcale takie istotne. Andrzejki są ostatnią okazją do głośnego świętowania (dla katolików) przed rozpoczynającym sie adwentem. Albo kolejną okazją do świętowania (dla większości). Tradycja andrzejkowa jest bogata niczym dożynki w Zagwiździu. Starsza od halloweena i walentynek razem wziętych, bardziej kolorowa od pisanek podhalańskich bab.

...Już słychać jego kroki... Któż nie zna tego starszego pana słynącego na całym świecie ze swej dobroci i szczodrości!!!

Tradycja Św. Mikołaja to historia długa i lubiana, zwłaszcza przez dzieci na całym świecie... i oczywiście przez grupę „Happy Feet”, która powstała właśnie po to aby spełniać marzenia dzieci! Któż z nas, proszę dorosłej młodzieży, nie pamięta tych czasów, kiedy z zapałem czyściliśmy buty i nie mogliśmy się doczekać kiedy rankiem zobaczymy w bucie/skarpecie prezent od Niego? Któż z nas nie pamięta Mikołajek, na które, jako brzdące chodziliśmy co roku, 6 grudnia, aby móc spotkać się z Nim? Któż z nas nie ma zachowanych gdzieś (lekko już pożółkłych) fotografii na których siedzieliśmy przejęci na Jego kolanach i ...recytowaliśmy, śpiewaliśmy...